İncir mevsimiyle birlikte evlerde kışlık hazırlıklar da devam ediyor. Mevsiminde toplanan incirleri değerlendirmek isteyenlerin tercih ettiği yöntemlerin başında reçel geliyor. Geleneksel mutfak tariflerine göre incir reçelinde doğru şeker oranı ve kaynatma süresi, hem kıvamın tutması hem de meyvelerin dağılmaması açısından önem taşıyor.
Geleneksel yöntemde 1 kilogram taze incir için yaklaşık 750-800 gram toz şeker kullanılıyor. Tarife yarım limonun suyu eklenirken, isteğe bağlı olarak birkaç adet karanfil de kullanılabiliyor. Reçel yapımında çok yumuşamamış, diri incirlerin tercih edilmesi öneriliyor. Yıkanıp sapları temizlenen incirler tencereye alınarak üzerlerine şeker ekleniyor. Meyvelerin suyunu bırakması için birkaç saat, mümkünse bir gece bekletiliyor.
Şekerle bekleyen incirler daha sonra orta ateşte kaynamaya bırakılıyor. Kaynama başladıktan sonra ateş düşürülüyor ve yüzeyde oluşan köpükler alınıyor. İncirlerin parçalanmasını önlemek için reçelin sık sık karıştırılması yerine tencerenin hafifçe sallanması tercih ediliyor.
Geleneksel tariflerde incir reçelinin yaklaşık 30-40 dakika kontrollü şekilde kaynatılması yeterli oluyor. Pişirme işleminin sonuna doğru limon suyu eklenerek birkaç dakika daha kaynatılıyor. Limon suyu, reçelin şekerlenmesini önlemeye ve kıvamının dengelenmesine yardımcı oluyor.
Reçelin kıvamını kontrol etmek için kullanılan yöntemlerden biri de soğuk tabak testi. Soğuk bir tabağa birkaç damla reçel suyu bırakıldığında damlalar hızla yayılmıyorsa reçelin kıvamının oluştuğu anlaşılıyor.
İncir reçelinin gereğinden uzun süre kaynatılması, soğuduktan sonra fazla koyulaşmasına neden olabiliyor. Hazırlanan reçel sıcakken temiz ve kuru cam kavanozlara dolduruluyor. Kapakları sıkıca kapatılan kavanozlar serin, kuru ve güneş görmeyen bir ortamda muhafaza ediliyor.
