Yargıtay 3'üncü Hukuk Dairesi, kiracı ve gayrimenkul sahiplerini yakından ilgilendiren önemli bir karara imza atarak tahliye taahhütnamesinin geçerlilik sınırlarını belirledi. Yargıtay, tahliye taahhüdü evrakının imzalanmasının ardından taraflar arasında yeniden kira kontratı yapılması halinde, mevcut taahhüdün geçersiz sayılacağını karara bağladı. Bu doğrultuda Yargıtay 3'üncü Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin vermiş olduğu kararı kanun yararına bozdu.
Dava Süreci ve Yerel Mahkemenin Tahliye Kararı
Dava konusu olayda, 28 Eylül 2022 tarihinde akit edilen kira kontratına ilişkin olarak 23 Kasım 2022 tarihinde bir tahliye taahhütnamesi imzalandı. Kiracı, kiraya verenin taahhütname ve kira sözleşmeleri üzerinde tahrifat yaptığını, kira bedelini gerçeğe aykırı şekilde değiştirdiğini, hile, tehdit ve muvazaa sonucu düzenlenen tahliye taahhüdünün geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etti. Manavgat 2'nci Sulh Hukuk Mahkemesi, Adli Tıp Kurumu incelemesiyle taahhütnamedeki imzanın davalıya ait olduğunu tespit etti. Mahkeme bu gerekçeyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile kiralananın tahliyesine karar verdi.
Adalet Bakanlığı Kanun Yararına Temyiz İstedi
Adalet Bakanlığı, kiracının vekilinin tahliye taahhüdünden sonra taraflar arasında 11 Eylül 2024 başlangıç tarihli ve noter tasdikli yeni bir kira sözleşmesi imzalanarak kira ilişkisinin yenilendiğini, iş yeri sahibinin vekilinin de tarafların anlaştığını ve davanın konusuz kaldığını bildirdiğini aktardı. Bakanlık, ilk derece mahkemesinin, iş yeri sahibi tarafınca inkar edilmeyen bu yeni sözleşme nedeniyle tahliye taahhüdünün hükümsüz kalıp kalmadığını değerlendirmeden karar vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kanun yararına temyiz isteminde bulundu.
Yargıtay Yeni Sözleşmeyle Taahhüdün Hükümsüz Kaldığını Belirtti
Yargıtay, kiracının, kiralananın tesliminden sonra belirli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlenmesine rağmen boşaltmaması hâlinde kiraya verenin, bu tarihten itibaren bir ay içinde icraya başvurarak veya dava açarak sözleşmeyi sona erdirebileceğini hatırlattı. Tahliye taahhüdünün geçerli olabilmesi için yazılı şekilde yapılması, kiracı veya yetkili temsilcisi tarafından verilmesi, tahliye tarihinin açıkça belirtilmesi ve kiralananın tesliminden makul bir süre sonra düzenlenmiş olması şartları vurgulandı.
Davaya konu olayda, takibe dayanak yapılan tahliye taahhüdünün düzenlenme tarihinden sonra taraflar arasında 11 Eylül 2024 tarihli yeni bir kira sözleşmesi imzalandığı, davacı vekilinin de bu sözleşmeyi kabul ederek tarafların anlaştığına ve davanın konusuz kaldığına dair beyan dilekçesi sunduğu tespit edildi. Yargıtay, ilk derece mahkemesinin, davacı tarafça itiraz edilmeyen bu yeni sözleşme ile kira ilişkisinin yenilendiğini ve tahliye taahhüdünün hükümsüz kaldığını gözetmeden karar vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu kararlaştırdı. Yargıtay 3'üncü Hukuk Dairesi, Adalet Bakanlığı'nın talebiyle kanun yararına temyiz talebini kabul ederek, yerel mahkeme kararının sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozulmasına hükmetti.
