Ramazan davulcusu olmak için resmi bir diploma ya da zorunlu sertifika şartı bulunmuyor. Ancak bu gelenek, çoğu zaman usta-çırak ilişkisiyle ya da aileden öğrenilerek sürdürülüyor. Ritmik davul çalabilmek ve geleneksel manileri bilmek önemli bir avantaj sağlıyor. Bazı il ve ilçelerde ise belediyeler veya mahalle muhtarlıkları tarafından izin şartı aranabiliyor. Özellikle büyükşehirlerde, belirli mahallelerde görev yapacak davulcular için başvuru ve kayıt sistemi uygulanabiliyor. Bu uygulama hem düzeni sağlamak hem de vatandaşlardan gelen şikâyetleri önlemek amacıyla yapılıyor.
Her isteyen davulcu olabilir mi?
Teorik olarak davul çalabilen herkes bu işi yapabilir gibi görünse de pratikte durum biraz farklı. Görev alınacak mahallede izin süreci, yerel yönetim onayı ve bazen referans talebi söz konusu olabiliyor. Ayrıca mahalle kültürünü bilen, insan ilişkileri güçlü ve geleneklere hakim kişiler tercih ediliyor. Kısacası, tamamen serbest bir meslek olmaktan ziyade yerel otoritenin bilgisi ve mahalle sakinlerinin kabulüyle yürütülen bir gelenek niteliği taşıyor.
2026’da Ramazan davulcuları ne kadar kazanıyor?
Ramazan davulcuları sabit bir maaş almıyor. Kazanç tamamen mahalle sakinlerinin verdiği bahşişlere dayanıyor. Gelir; mahallenin büyüklüğüne, ekonomik durumuna ve davulcunun performansına göre değişiklik gösterebiliyor. Özellikle bayram öncesinde kapı kapı dolaşılarak toplanan bayram harçlığı ya da bahşiş davulcuların asıl gelirini oluşturuyor. Küçük mahallelerde kazanç daha sınırlı olurken, nüfusu yoğun bölgelerde bir aylık kazanç daha yüksek olabiliyor. Ancak net ve standart bir ücret tarifesi bulunmuyor. Bu nedenle 2026 yılında bir davulcunun toplam kazancı mahalleden mahalleye ciddi farklılık gösterebiliyor. Osmanlı’dan günümüze uzanan Ramazan davulculuğu geleneği, modern şehir yaşamına rağmen varlığını sürdürüyor. Sahur vaktinde yükselen davul sesleri ve maniler, Ramazan ayının manevi atmosferini sokaklara taşımaya bu yıl da devam edecek.
