İnsanlar doğduklarında onu kucaklayıp bağrına basacak anne kucağı ararlar. Hayvan yavrularının, annelerinin diliyle onları yalayıp okşamalarından ne kadar büyük keyif aldıklarını görmüşsünüzdür.
Ya o afacanların birbirleriyle şakalaşmaları, hoplayıp zıplamaları...
Bir kediyi sevgiyle okşadığınızda mırıl mırıl ses çıkarır. Bir köpeğe ilgi gösterdiğinizde hemen kuyruk sallamaya, sokulmaya, oyunlar yapmaya başlar.
Nereden çıktı şimdi bu diyebilirsiniz!...
Annemiz bizi sarıp ‘Canım yavrum’ diyerek kucakladığında, içimiz sevgi ve sevinçle dolar.
Babamızın bizimle ilgilenmesi, onunla beraber bir iş yapmamız bizi ne kadar mutlu eder, biliyor musunuz?
Sanki o an kendimizi erişkin bir insan gibi hisseder, kendimizle gurur duyarız.
******
Sevdiğimiz insanları düşünelim mesela...
Bunların kimileri akrabalarımız, kimileri mahalleden veya okuldan arkadaşlarımızdır.
Eğer onlar olmasaydı hayat oldukça sıkıcı ve zor olurdu.
Bizim varlığımızla da onlar çok sevinmektedirler.
Biz bazen bunun aksini düşünsek de gerçekten büyüklerimiz, dostlarımız, arkadaşlarımız bizi çok severler.
******
İnsanlar olarak, değerlerimize sahip çıkmalıyız. Bu değerlerimiz maneviyatımızı güçlendirir. Değerlerimizin en başında sevgi ve saygı gelir.
Sevgi o kadar değerli bir şeydir ki, nefes alıp veren her canlı ona muhtaçtır.
Onsuz ne insanlar, ne de hayvanlar yaşayamazlar.
Aslına bakarsanız dünya, sevgiyle ayakta durur.
Eğer sevgi kalkıp onun yerine nefret hakim olsaydı, dünya yaşanmaz bir yer olurdu.
******
Çok muhtaç olduğumuz değerlerin kıymetini bilmeliyiz.
Değerlerimize sahip çıkalım, hep birlikte birbirimize sevgi ve saygı gösterelim.
Herkese hayırlı, huzurlu, mutlu günler diliyorum.
