Bütün dünya bir sahnedir der Shakespeare.

Doğru.

Her birimizin bu hayatta bir rolü var.

Ama çoğu zaman o rolü biz seçmiyoruz; bize veriliyor, hatta dayatılıyor.

Öğrenci, çalışan, anne, baba, eş…

Kimi rolün içine doğuyoruz, kimi de üzerimize yapışıyor.

Fakat bir gün geliyor; insan durup kendine soruyor:

“Bu sahnede gerçekten oynamak istediğim rol bu mu?”

Bana göre insanın kendini gerçekleştirmesi, kendi rolünü kendi cümleleriyle tanımlamasıdır.

O rol; bazen bir sahnede alkış almak değildir.

Bazen bir çocuğun bakışına güç katmaktır. Bazen bir yetişkine “yapabilirsin” demektir.

Bazen kendi korkularına karşı başrolü oynamaktır.

Ben kendi sahnemi suyun içinde buldum.

Suyun en sevdiğim yanı; kim olduğunla ilgilenmemesi.

Unvanın, yaşın, kariyerin, çevren…

Hiçbiri suyun umrunda değil.

Su, seni olduğun gibi kabul eder: Korkularınla, heyecanınla, hatalarınla…

Bir çocuk yüzmeye başlarken, aslında sadece suyu değil kendi kapasitesini tanımaya başlar.

Bir yetişkin havuz kenarında dururken, aslında geçmişiyle konuşur, kırgınlıklarıyla mücadele

eder. Suda herkes kendi hikâyesinin oyuncusudur.

Ben yüzme öğretiyorum.

Ama suyun içinde sadece kulaç atmayı değil, bir insana kendi gücüne güvenmeyi

öğretiyorum.

Bir çocuğun ilk kez su üzerinde duruşu, bir yetişkinin korkusuna rağmen suya girişi…

Bu, sahnenin en güçlü anıdır.

Ve o an ben bilirim ki;

insan kendine bir rol daha eklemiştir:

“Yapabilirim.

” Hayatın en güzel tarafı şu bence: Sahneler değişir ama oyun devam eder.

Belki bugün sınıftasın, yarın spor salonunda, bir gün suyun tam ortasında…

Rol sürekli dönüşür ama başrol hep sensindir.

Kimi insan hayat boyu figüran gibi yaşar; kendi sahnesine hiç çıkmaz.

Kimi de kendine verilen rolü o kadar benimser ki, kendi sesini unutur.

Ben diyorum ki: Sahnene sahip çık.

Sana yakışanı seç.

Kimin ne dediğiyle değil, kalbinin nereye baktığıyla karar ver.

Çünkü herkesin bir yeteneği, bir ışığı, bir sahnesi var.

Ve belki de en büyük cesaret; başlamaya korktuğun yerden,sahneye ilk adımı atmaktır.

Unutma, perde hiçbir zaman tamamen kapanmaz.

Bazen sadece dekor değişir.

Ve sen her sahnede kendini yeniden yazabilirsin.